Jesús Rafael Soto (Venezuela)

Ciudad Bolívar, 1923 – Parijs, 2005

Double Progression

Double Progression Vert et Blanc werd in 1969 gerealiseerd ter gelegenheid van de tiende Middelheimbiënnale.

Dit werk behoort tot de reeks ‘Progressions’ die Soto in de tweede helft van de jaren 1960 maakte. In twee betonnen platen heeft Soto betonijzers van verschillende lengte gestoken, telkens van klein naar groot. Zo creëert hij ‘bossen’ van staal, een in het wit en een in het groen.

Door het beschilderen van het materiaal slaagt hij erin om het te dematerialiseren, waardoor hij, samen met het seriële karakter van het werk, een optische vibratie doet ontstaan. Telkens wanneer de toeschouwer zich verplaatst wordt die vibratie groter. Licht is op zich een abstract gegeven, maar door dit soort sculpturen weet Soto datzelfde licht te concretiseren.

Jesús Rafael Soto gaat vanaf 1951 systematisch vormen beginnen herhalen, om in 1953 door het gebruik van Plexiglas een belangrijke stap te zetten naar de kinetische kunst, waarvan hij een jaar later, samen met Tinguely en Agam, de concepten formuleert. Daarna ontwikkelt hij zich meer en meer in driedimensionale zin, om in 1958 tot een eerste in architectuur geïntegreerde sculptuur te komen, die te zien is in het Venezolaanse paviljoen van Expo ‘58 in Brussel.

In 1963 ontstaan dan de ‘Extensions’, ‘Pénétrables’ en ‘Progressions’ die hij verder zal ontwikkelen in reeksen. Soto verwierf er faam mee en een plaats op alle belangrijkste tentoonstellingen en biënnales.

Locatie

Nummer 19 op het grondplan

Specificaties

  • Double Progression Vert et Blanc
  • 1969
  • h. 249 cm x b. 589 cm x d. 504 cm
  • Ijzer, verf
  • MID.B.277B

Meld je aan voor onze nieuwsbrief